អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតចេញពីការរៀបចំជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ និងការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីទាត់ មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែមួយមុខទេ។ កីឡាករគ្រប់កម្រិតអាចហាត់ជំនាញនេះបាន ដោយប្រើជើងខាងក្នុង គោលដៅចម្ងាយ ៥ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ និ...
អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតចេញពីការរៀបចំជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ និងការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីទាត់ មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែមួយមុខទេ។ កីឡាករគ្រប់កម្រិតអាចហាត់ជំនាញនេះបាន ដោយប្រើជើងខាងក្នុង គោលដៅចម្ងាយ ៥ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ និងការធ្វើដដែលយ៉ាងតិច ៣០ នាទីក្នុងមួយសម័យ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គន្លឹះសំខាន់គឺដាក់ជើងទ្រនាប់នៅចំហៀងបាល់ បង្វិលម្រាមជើងទៅគោលដៅ រក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ ហើយប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្ទៃជើងរាបស្មើ។ បន្ទាប់មក ត្រូវវាស់លទ្ធផលតាមចំនួនបាល់ដែលឆ្លងកាត់ច្រកគោលដៅក្នុង ២០ ដង ដើម្បីដឹងថាភាពត្រឹមត្រូវកំពុងកើនឡើងឬអត់។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ អាចជួយភ្ជាប់បច្ចេកទេសនេះជាមួយយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួត។ ចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ មុននឹងបន្ថែមកម្លាំង និងល្បឿន។
ស្រមៃថា អ្នកឈរនៅលើស្មៅចាស់មួយកន្លែង ព្រះអាទិត្យលិចនៅពីក្រោយទីលាន ហើយបាល់តូចមួយត្រូវឆ្លងកាត់ច្រកកោណពីរ។ ការទាត់ខ្លាំងធ្វើឲ្យបាល់រត់លឿន ប៉ុន្តែការរៀបចំល្អធ្វើឲ្យវាទៅដល់កន្លែងដែលចង់បាន។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកហាត់ជាច្រើនមិនយល់៖ បើអត្រាបញ្ជូនត្រង់របស់អ្នកមានត្រឹម ៥០ ភាគរយ ការបន្ថែមកម្លាំងមិនអាចធ្វើឲ្យវាក្លាយជា ៨០ ភាគរយបានទេ។ ត្រូវកាត់បន្ថយអថេរមុន ដូចជា ចម្ងាយ ល្បឿន និងការប៉ះបាល់ មួយម្តងៗ។ មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ការហាត់ដែលមានតារាងកត់ត្រា ២០ ឬ ៣០ ដង នឹងផ្តល់ព័ត៌មានមានតម្លៃជាងការទាត់ដោយគ្មានគោលដៅអស់មួយម៉ោង។
ប្រសិនបើអ្នកចង់រៀនវិធីរៀបចំការហាត់ឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពខាងក្រោម។
បើបាល់របស់អ្នករត់ខុសទិស៖ កែជំហរ និងចំណុចប៉ះ
ការកែជំហរគឺជាជំហានដំបូងបំផុត នៅពេលបាល់រត់ទៅឆ្វេង ឬស្តាំ។ ដាក់ជើងទ្រនាប់ប្រហែល ១៥ ទៅ ២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បង្វិលម្រាមជើងទៅទិសដៅ ហើយរក្សាស្មា និងត្រគាកឲ្យស្របជាមួយគោលដៅ។ បន្ទាប់មក ប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្ទៃជើងខាងក្នុង ដោយកុំឲ្យកជើងរលុង។
នៅពេលបាល់រត់ទៅខាងស្តាំជាញឹកញាប់ មូលហេតុភាគច្រើនគឺជើងទ្រនាប់បើកចំហពេក ឬផ្ទៃជើងប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបាល់។ បើបាល់រត់ទៅខាងឆ្វេង វាអាចបណ្តាលមកពីរាងកាយបិទខ្លាំងពេក ឬអ្នកប៉ះផ្នែកខាងស្តាំនៃបាល់។ កុំទាន់ប្តូរទៅប្រើម្រាមជើង ព្រោះវាបង្កើនភាពមិនប្រាកដប្រជា។ សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី ៥ ម៉ែត្រ ផ្ទៃជើងខាងក្នុងគ្រប់គ្រាន់ ហើយវាផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំជាងម្រាមជើងយ៉ាងច្បាស់។
ការហាត់ដំបូងគួរធ្វើជាគូ ដោយដាក់កោណពីរបង្កើតច្រកទទឹងប្រហែល ១ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូនបាល់ ២០ ដងដោយជើងស្តាំ និង ២០ ដងដោយជើងឆ្វេង រួចកត់ចំនួនបាល់ដែលឆ្លងកាត់ច្រកដោយមិនប៉ះកោណ។ បើលទ្ធផលក្រោម ១៤ ក្នុង ២០ ដង កុំបង្កើនចម្ងាយ។ ច្បាប់សាមញ្ញនេះមានប្រសិទ្ធភាពជាងការប្តូរលំហាត់រៀងរាល់ ៥ នាទី ដោយសារខួរក្បាលត្រូវការការធ្វើដដែលដើម្បីបង្កើតចលនាស្វ័យប្រវត្តិ។
បើអ្នកចង់បញ្ជូនឆ្ងាយ៖ កែទម្ងន់ និងការបន្តចលនា
តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីបញ្ជូនបាល់ឆ្ងាយ ប៉ុន្តែនៅតែត្រង់? ចម្លើយគឺប្រើការបង្វិលត្រគាក និងការបន្តជើងទៅគោលដៅ ជំនួសឲ្យការទាត់ដោយកម្លាំងជង្គង់តែមួយ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ប៉ះកណ្តាលបាល់ ហើយបន្ថែមចម្ងាយត្រឹម ២ ម៉ែត្របន្ទាប់ពីអត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៧០ ភាគរយ។
សម្រាប់បាល់ឆ្ងាយ ជំហររបស់រាងកាយមានឥទ្ធិពលខ្លាំង។ បើអ្នកផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ បាល់នឹងលោតខ្ពស់ ហើយបាត់ថាមពលទៅមុខ។ បើអ្នកផ្អៀងទៅមុខខ្លាំងពេក បាល់នឹងរត់ទាប ហើយអាចមិនឆ្លងកាត់ចម្ងាយដែលចង់បាន។ រក្សាទ្រូងឲ្យស្ថិតនៅខាងលើបាល់បន្តិច បោះជំហានទៅមុខក្រោយការប៉ះ ហើយទុកជើងទាត់បន្តទៅរកគោលដៅយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ចលនាបន្តនេះជួយឲ្យទិសបាល់មិនបត់ភ្លាមៗ។
វិធីបង្កើនកម្លាំងទាត់បាល់ដោយសុវត្ថិភាព គួរធ្វើលំហាត់បញ្ជូនបាល់ឆ្ងាយចំនួន ៣ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំមាន ១០ ដង ហើយសម្រាក ៦០ វិនាទី។ កុំទាត់ ១០០ ដងជាប់គ្នា ព្រោះភាពនឿយហត់ធ្វើឲ្យត្រគាកបើកខុស និងកជើងបាត់ស្ថេរភាព។ សូម្បីតែគោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក៏ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងរាងកាយ និងភាពត្រឹមត្រូវ មុនពេលបង្កើនល្បឿននៃការលេង។
បើអ្នកចង់ភ្ជាប់ការហាត់នេះជាមួយការវិភាគបាល់ទាត់ប្រកួតប្រជែង សូមមើលព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ។
បើអ្នកត្រូវបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ៖ បន្ថែមការសម្រេចចិត្ត
តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីឲ្យការបញ្ជូននៅតែត្រង់ពេលមានគូប្រកួតចូលបិទ? ត្រូវបំបែកការហាត់ជា ៣ ដំណាក់កាល៖ ស្កេនមុនទទួលបាល់ ជ្រើសគោលដៅមុនប៉ះ និងបញ្ជូនក្នុងការប៉ះមួយ ឬពីរដង។ ការបញ្ជូនត្រង់ក្នុងការហាត់ស្ងាត់ មិនមានន័យថាអ្នកអាចធ្វើបានក្នុងការប្រកួតឡើយ ប្រសិនបើមិនហាត់ការសម្រេចចិត្តជាមួយពេលវេលាកំណត់។
ដាក់អ្នកទទួលនៅចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ និងកីឡាករការពារម្នាក់នៅចន្លោះ ប៉ុន្តែរក្សាច្បាប់សុវត្ថិភាព ដោយមិនឲ្យមានការប៉ះទង្គិចខ្លាំង។ អ្នកបញ្ជូនត្រូវមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ ហៅឈ្មោះគោលដៅ និងបញ្ជូនក្នុងរយៈពេលមិនលើស ៣ វិនាទី។ បន្ទាប់ពីបញ្ជូន ត្រូវផ្លាស់ទីទៅកន្លែងថ្មី ដើម្បីបង្កើតមុំបញ្ជូនបន្ទាប់។ វិធីនេះបង្រៀនឲ្យខួរក្បាលភ្ជាប់ភាពត្រឹមត្រូវជាមួយសម្ពាធពេលវេលា មិនមែនជាមួយការឈរនៅទីតាំងដដែលទេ។
ការសិក្សារបស់ សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ពិពណ៌នាថា ការហាត់ជំនាញគួរមានគោលដៅវាស់វែង និងមតិយោបល់ភ្លាមៗ។ ដូច្នេះ អ្នកអាចប្រើវីដេអូពីទូរសព្ទ ដើម្បីពិនិត្យថា ជើងទ្រនាប់ស្ថិតនៅណា ក្បាលមើលគោលដៅឬអត់ និងការបន្តជើងទៅណា។ ចំណុចពិសេសមួយដែលគេមើលរំលងគឺការមើលមុនទទួលបាល់៖ ការមើលមួយដងមុនពេលបាល់មកដល់ អាចកាត់បន្ថយការប៉ះបាល់លើសចំនួន និងធ្វើឲ្យការបញ្ជូនមានល្បឿនលឿនជាងមុន។
សម្រាប់អ្នកដែលចង់យល់ពីការបញ្ជូនជាមួយផែនការក្រុម សូមបន្តអានប្រភពពាក់ព័ន្ធខាងក្រោម។
កំហុសទូទៅដែលត្រូវជៀសវាង
កំហុសធំបំផុតគឺចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយឆ្ងាយពេក។ អ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនឈរចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ ហើយព្យាយាមទាត់ខ្លាំង ដោយមិនទាន់គ្រប់គ្រងជើងទ្រនាប់ ឬផ្ទៃប៉ះបាន។ លទ្ធផលគឺបាល់ហោះខ្ពស់ បត់ទៅចំហៀង និងបង្កើតទម្លាប់ខុស។ សមាមាត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាងគេគឺ ៧០ ភាគរយនៃការហាត់លើភាពត្រឹមត្រូវ និង ៣០ ភាគរយលើកម្លាំងក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។
កំហុសទីពីរគឺមើលបាល់យូរពេក។ ក្បាលគួរមើលបាល់នៅពេលប៉ះ ប៉ុន្តែមុននោះត្រូវមើលគោលដៅ និងទីតាំងអ្នកទទួល។ កំហុសទីបីគឺទាត់ដោយចុងម្រាមជើង ព្រោះផ្ទៃប៉ះតូចធ្វើឲ្យទិសបាល់ប្រែប្រួលខ្លាំង។ កំហុសទីបួនគឺមិនប្រើជើងខ្សោយ៖ បើអ្នកហាត់តែជើងស្តាំ នោះការបញ្ជូនក្នុងស្ថានភាពប្រកួតនឹងមានជម្រើសតិចជាងមុន ហើយគូប្រកួតអាចទាយទិសបានងាយ។
តារាងពិនិត្យខ្លួនឯងគួរមានចំណុចខាងក្រោម៖
- តើជើងទ្រនាប់បែរទៅគោលដៅឬទេ?
- តើកជើងជាប់ និងផ្ទៃជើងប៉ះកណ្តាលបាល់ឬទេ?
- តើទ្រូងស្ថិតនៅលើបាល់ពេលបញ្ជូនឆ្ងាយឬទេ?
- តើអ្នកមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ឬទេ?
- តើអ្នកកត់ត្រាចំនួនជោគជ័យក្នុង ២០ ដងឬទេ?
ចំណុចដែលមានព័ត៌មានប្រយោជន៍ជាពិសេសគឺការបែងចែកកំហុសតាមទិស។ បើបាល់ខុសទៅទិសដដែលជាង ៦ ដងក្នុង ១០ ដង នោះជាបញ្ហាបច្ចេកទេសជាក់លាក់ មិនមែនជាសំណាងអាក្រក់ទេ។ កែជើងទ្រនាប់ និងចំណុចប៉ះមួយមុខសិន រួចធ្វើតេស្តថ្មី។ កុំកែអ្វី ៤ ឬ ៥ ចំណុចក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះអ្នកនឹងមិនដឹងថាអ្វីបានជួយពិតប្រាកដឡើយ។
លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ និងការទទួលបាល់ ចំពោះសុវត្ថិភាព គួរពាក់ស្បែកជើងសមស្រប ពិនិត្យស្មៅមុនហាត់ និងបញ្ឈប់ភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅកជើង ជង្គង់ ឬសាច់ដុំភ្លៅ។ ការហាត់កាន់តែច្រើនមិនមានន័យថាលទ្ធផលកាន់តែប្រសើរទេ ប្រសិនបើទម្រង់ចលនាកំពុងខូច។
តើផែនការ៣០ថ្ងៃអាចវាស់ការរីកចម្រើនបានដូចម្តេច?
ផែនការ៣០ថ្ងៃអាចបង្កើនការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់បាន ប្រសិនបើវាចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ កត់ត្រាលទ្ធផល និងបន្ថែមភាពលំបាកតាមសមាមាត្រ ៧០ ភាគរយនៃការបញ្ជូនជោគជ័យ។ កុំវាស់តែចំនួនបាល់ដែលទាត់បាន; វាស់អត្រាឆ្លងកាត់គោលដៅ កំហុសទៅឆ្វេងឬស្តាំ និងពេលវេលាសម្រេចចិត្តផងដែរ។
ក្នុងសប្តាហ៍ទីមួយ ហាត់ ៤ ថ្ងៃ ដោយមួយថ្ងៃ ២៥ ទៅ ៣០ នាទី៖ បញ្ជូនខ្លី ៤០ ដង ជើងស្តាំ ២០ និងជើងឆ្វេង ២០។ ក្នុងសប្តាហ៍ទីពីរ បន្ថែមចម្ងាយទៅ ៨ ម៉ែត្រ និងប្រើច្រកទទឹង ៨០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ក្នុងសប្តាហ៍ទីបី បន្ថែមការទទួលបាល់ និងការបញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ៣ វិនាទី។ សប្តាហ៍ទីបួន ប្រើការប្រកួតតូច ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ ដោយកត់ចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវនៅពេលមានសម្ពាធ។
តារាងគោលដៅសមស្របមានដូចនេះ៖
- ថ្ងៃទី ១ ដល់ ៧៖ អត្រាត្រឹមត្រូវយ៉ាងតិច ៦០ ភាគរយ។
- ថ្ងៃទី ៨ ដល់ ១៤៖ អត្រាត្រឹមត្រូវយ៉ាងតិច ៧០ ភាគរយ។
- ថ្ងៃទី ១៥ ដល់ ២១៖ រក្សា ៧០ ភាគរយនៅពេលមានកំណត់ពេល។
- ថ្ងៃទី ២២ ដល់ ៣០៖ បញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ៧៥ ភាគរយក្នុងលំហាត់មានសម្ពាធ។
នេះជាចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយ៖ កុំប្រៀបធៀបលទ្ធផលរបស់អ្នកជាមួយកីឡាករផ្សេង ប្រសិនបើចម្ងាយ ទំហំច្រក និងផ្ទៃទីលានមិនដូចគ្នា។ តម្លៃប្រៀបធៀបដែលមានន័យគឺលទ្ធផលរបស់អ្នកក្នុងសប្តាហ៍ទីបួន ប្រៀបនឹងសប្តាហ៍ទីមួយ។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់អាចជួយអ្នកបកស្រាយថា តើការបញ្ជូនត្រង់គួរប្រើសម្រាប់រក្សាបាល់ បើកចំហៀង ឬបំបែកខ្សែការពារ ប៉ុន្តែជំហានគ្រឹះនៅតែជាការគ្រប់គ្រងបាល់ជាក់លាក់។
សូមចាប់ផ្តើមកត់ត្រាលទ្ធផលរបស់អ្នកចាប់ពីថ្ងៃនេះ ដើម្បីឲ្យការហាត់មានទិសដៅច្បាស់លាស់។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យថា បាល់ទៅដល់គោលដៅដោយមានទិសដៅ និងល្បឿនដែលអ្នកបញ្ជូនបានគ្រប់គ្រង។ វាមិនមែនមានន័យថាបាល់ត្រូវរត់ជាបន្ទាត់គ្មានការប្រែប្រួលទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែបាល់ត្រូវអាចទទួលបានងាយដោយមិត្តរួមក្រុម។ ចាប់ផ្តើមវាស់តាមច្រកទទឹង ១ ម៉ែត្រ ក្នុងចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយកត់ត្រាចំនួនជោគជ័យក្នុង ២០ ដង។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ គួរហាត់ ៤ ទៅ ៥ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយសម័យមានរយៈពេល ២៥ ទៅ ៤០ នាទី។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរធ្វើ ៤០ ទៅ ៦០ ការបញ្ជូនដែលមានគុណភាព ជាជាងទាត់រាប់រយដងដោយទម្រង់ខុស។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងតិច ២៤ ម៉ោង ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ ឬភាពនឿយហត់នៅកជើង និងសាច់ដុំភ្លៅ។
សំណួរ៖ តើជើងខាងក្នុង ឬផ្នែកខាងលើជើងល្អជាងសម្រាប់បញ្ជូនត្រង់?
ចម្លើយ៖ ជើងខាងក្នុងល្អជាងសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវក្នុងការបញ្ជូនខ្លី និងមធ្យម ខណៈផ្នែកខាងលើជើងសមស្របសម្រាប់បាល់ឆ្ងាយ និងល្បឿនខ្ពស់។ ផ្ទៃជើងខាងក្នុងមានទំហំប៉ះធំ ដូច្នេះអ្នកចាប់ផ្តើមអាចគ្រប់គ្រងទិសបានងាយជាង។ ចាប់ផ្តើមពីជើងខាងក្នុងសិន រួចបន្ថែមផ្នែកខាងលើជើងនៅពេលអត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៧០ ភាគរយ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់របស់ខ្ញុំតែងតែរត់ទៅខាងស្តាំ?
ចម្លើយ៖ បាល់រត់ទៅខាងស្តាំភាគច្រើនដោយសារជើងទ្រនាប់បើកចំហ ឬផ្ទៃជើងប៉ះខាងឆ្វេងនៃបាល់។ ដាក់ជើងទ្រនាប់ឲ្យស្របគោលដៅចម្ងាយ ១៥ ទៅ ២០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយកជើងរឹង។ ថតវីដេអូពីខាងមុខ ១០ ដង ដើម្បីពិនិត្យទិសម្រាមជើង និងកន្លែងប៉ះ មុននឹងប្តូរលំហាត់ផ្សេងទៀត។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗដើម្បីហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះបាល់មួយ គោលដៅពីរ និងទីលានរាបស្មើគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មូលដ្ឋាន។ ប្រើដបទឹក ឬស្បែកជើងជំនួសកោណបាន ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាចម្ងាយឲ្យថេរ ដើម្បីឲ្យទិន្នន័យប្រៀបធៀបបាន។ ទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ និងតារាងកត់ត្រាអាចមានប្រយោជន៍ជាងឧបករណ៍ហាត់ថ្លៃ ព្រោះវាបង្ហាញកំហុសជាក់ស្តែង។
សំណួរ៖ តើខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេចរវាងការបញ្ជូនត្រង់ និងការបញ្ជូនបត់?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនត្រង់ផ្តោតលើការបញ្ជូនបាល់ទៅគោលដៅដោយផ្លូវខ្លី និងការគ្រប់គ្រងខ្ពស់ ខណៈការបញ្ជូនបត់ប្រើការបង្វិលបាល់ដើម្បីជៀសខ្សែការពារ។ អ្នកគួររៀនការបញ្ជូនត្រង់ជាមូលដ្ឋានសិន ព្រោះវាបង្កើតការគ្រប់គ្រងកជើង និងចំណុចប៉ះបានល្អ។ បន្ទាប់ពីអត្រាត្រឹមត្រូវមានស្ថេរភាព ទើបហាត់ការបញ្ជូនបត់ក្នុងចម្ងាយ ៨ ទៅ ១២ ម៉ែត្រ។
ការបញ្ជូនត្រង់មិនមែនជាល្បិចសម្ងាត់ទេ។ វាជាសមីការដែលមានអថេរតិច៖ ជំហរ តំបន់ប៉ះ កម្លាំង ចម្ងាយ និងការមើលគោលដៅ។ គ្រប់គ្រងអថេរទាំងនេះជាបន្តបន្ទាប់ អ្នកនឹងឃើញអត្រាជោគជ័យកើនឡើងយ៉ាងច្បាស់ក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ជួយពង្រីកការយល់ដឹងពីការប្រើបាល់ក្នុងការប្រកួត ប៉ុន្តែគ្រឹះដែលមិនអាចចរចាបានគឺការប៉ះកណ្តាលបាល់ ជំហរត្រឹមត្រូវ និងការហាត់ដែលអាចវាស់វែងបាន។
ប្រសិនបើអ្នកត្រៀមអនុវត្តដោយមានផែនការ សូមចាប់ផ្តើមពីលំហាត់មូលដ្ឋាន និងបន្តកែលម្អជារៀងរាល់សប្តាហ៍។
សូមអរគុណចំពោះការអានផ្នែកនេះពីការប្រមូលផ្ដុំមរតកឌីជីថលរបស់យើង ។
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · The Digital Heirloom · Volume I